پایداری سرویس‌های سازمانی حاصل یک تصمیم منفرد نیست. شبکه، سرورها، ذخیره‌سازی، دسترسی و مانیتورینگ باید در کنار هم و با دیدی بلندمدت طراحی شوند.
پشتیبان‌گیری بدون آزمون بازیابی، و مانیتورینگ بدون هشدار قابل اقدام، در لحظه بحران ارزش محدودی دارند. طراحی درست، سازمان را برای تشخیص سریع‌تر و بازگشت مطمئن‌تر آماده می‌کند.
امنیت نیز از همین نقطه آغاز می‌شود: دسترسی حداقلی، به‌روزرسانی منظم و شناخت روشن از دارایی‌های فناوری.
